Gümüşlük’teyim şimdilik. Kum üzerinde dolanan topuklu ayakkabılar yok burda. Müge Gürman’la yapılan güzel sohbetler, Jazz Cafe’de güzel müziklerle geçirilen saatler var. İki çift laf konuşabileceğiniz kültür sohbetleri yapabileceğiniz insanlar var. Tatil böyle güzel. Hayatıma yeni yeni bir sürü şey kattım, onları geliştiriyorum bi yandan. Kişisel gelişim tatili oluyo ve buna çok ihtiyacım vardı; kendimle konuşmaya, kendimi dinlemeye…
Gümüşlük Klasik Müzik Festivali’nde konser olmayan aralığa denk gelmişim, sadece ona çok üzüldüm. Sonra dün duyduk ki akşam Eklisia’da Burhan Öcal & İlhan Erşahin konseri varmış. İyi dedik ne ala, gidelim. Rezaletti. Yuhalamalar vs. Çıktık zaten, hüsran. Bugün daha da şahane bişi öğrendim ki havasını Souad Massi’ye benzettiğim Birsen Tezer konseri olucakmış Pazar günü. Şuanda dinliyorum onun huzur dolu sesini. Pazar gelsin istiyorum onu dinlemek için şu ortamda, hem de gelmesin istiyorum çünkü tatil geçiyo.
Hayatımı çalışmamak üzerine kurmak istiyorum. Bütün enstrümanları çalmak, resim yapmak vs hep kendimle uğraşmak, sık sık Gabon, Filipinler ve İspanya arasında mekik dokumak ve kapitalist sistemin bardağına bir sürü müsil atmak istiyorum. Ve daha fazlası. Asıl ironi de; kapitalist sistemden ölesiye nefret eden biri olarak, aşkla yaptığım işin, bu sistemin en temel parçalarından biri olması… Bazen bazı şeyler bazı şekilde karışık olabiliyolar işte böyle…
